Dostluk...
- 4 Kas 2016
- 1 dakikada okunur
Çok sevdiğim dostum dediğim bir arkadaşımın zor günler geçirmeme rağmen aramamasına içten içe üzülüyor fakat arayıp ne diyeceğini bilmediğini düşünerek aklamaya çalışıyordum bu tavrını. Bugün bir arkadaşım söyledi, bir durumla ilgili paylaşımlarımdan dolayı kızmış bana ve o malum sosyal paylaşım sitesinde arkadaşlıktan çıkarmış beni... Üzüntülü bir tebessümle baktım profil resmine. Ve içim ezildi,canım acıdı. Bu mu samimiyet, sevgi, paylaşmışlık... Bu kadarcık mı insanların birbirine karşı beslediği duygular. Ben çok büyük bir olay yaşadım. Kimileri bunu büyük bir travma olarak adlandırıyor. Doğru. En çok o anlarda ihtiyaç duyuyorsunuz dışarıdan gelecek seslere. Sevildiğini, düşünüldüğünü bilmek istiyor insan.
Ama bugün biraz daha ürktüm insanların ikiyüzlülüğünden, samimiyetsizliğinden... Demek ki dost görünümlü düşmanımmış benim en zor anımda bu şekilde hayatımdan çıkacak ve üstelik acımasızca suçlayacak kadar aciz, korkak ve sıradanmış... Ne kadar yazık ki artık birbirimizin yüzünü bırakın telefonla dahi söyleyemiyoruz düşüncelerimizi sosyal paylaşım sitesinden tıklıyorsun ve arkadaşlığın bitiveriyor.
Yorumlar